“O nee, gaat iedereen zometeen kijken?”

20 april 2017

Een groepje dames uit klas 2 van het Olympia College slentert de trappen op bij de SKVR. “Mogen we de lift nemen?” Nog een paar treden want ze moeten op de derde etage zijn. Daar zitten meer van hun klasgenoten te wachten. Ze gaan aan de slag met het multidisciplinaire project Building 010 uit het Cultuurtraject Rotterdam. Een van de workshopdocenten Sudesca heet de groep welkom. “Gaan we dansen vandaag?” vraagt één van de leerlingen verschrikt bij het zien van de danskleding van Sudesca. Een aantal dames sputtert met tegenzin.


Door Charlotte Broekhuizen


Eén voor één worden groepjes leerlingen meegenomen, de gang door, de zaal in. Ze gaan aan de slag met media, theater of dans. De mediagroep werkt met ipads en dat willen ze allemaal wel. Alle leerlingen steken hun vingers zo hoog als ze kunnen de lucht in. Sudesca neemt vier leerlingen mee om alvast gekleurde hesjes aan te trekken. Elke discipline een kleur. Het volgende groepje wordt gekozen en gaat aan de slag met theater. De meiden die eerder weinig enthousiasme toonden, blijven als laatste achter en worden ingedeeld bij dans.

Een van de meisjes loopt te treuzelen bij het aantrekken van een hesje. De rest van de groep heeft zich al verzameld om de docenten heen. De dans-, theater- en mediadocenten staan in het midden van de zaal naast een rood doek dat ergens omheen is gewikkeld. Opeens komt het doek tot leven. “Hallo, gaan we nou nog een keer beginnen of hoe zit dat? Ik sta hier al zo lang.” Meteen is het meisje bij de les. Ze komt snel aangelopen. “Oh kijk!” leerlingen wijzen naar de man die tevoorschijn komt terwijl de docenten het doek afwikkelen. “Ik zei het toch! Ik wist wel dat er iemand in zat.”

Samen met Jan Gat -het standbeeld van Zadkine- die de man in het doek verbeeldt, gaan de leerlingen op zoek naar het hart van Rotterdam. De leerlingen in de blauwe hesjes gaan aan de slag met dansroutines gebaseerd op de koopgoot en de Euromast. Swingend lopen ze naar de danszaal toe. Ze kunnen het niet laten om alvast wat schouder- en heupbewegingen te doen. De meiden storten zich met veel creativiteit op de routines die Sudesca voordoet. Ze verzinnen allerlei variaties op de pasjes. Als ze passen rechtdoor moeten doen draait iemand er een pirouette in. Als ze stil moeten staan maken ze heupbewegingen. Bij het oefenen van ‘freeze’ poses roept iemand enthousiast: “de spagaat.” Ze kijken elkaar lachend aan en dan richten ze zich tot hun docente “Oh, kan u dat?” Bewust van hun eigen spiegelbeeld oefenen ze hun ‘freeze’ poses voor de dansspiegels, terwijl de docent naar de muziekinstallatie loopt. Spontaan beginnen ze al met bewegen wanneer de muziek start. Ze oefenen de routine nog een keer vanaf het begin. “Dat begint al ergens op te lijken” roept een meisje uit.  Al snel willen ze hun blauwe hesjes uit doen. Ze gaan op in de dans en willen goed mee kunnen doen.

Dan is het moment van de waarheid aangebroken. Alle disciplines komen samen tot één geheel in een voorstelling voor en met elkaar. De dames zijn zenuwachtig. “O nee, gaat iedereen zo meteen kijken?” En een ander zegt: “Ze gaan sowieso lachen.” Ze voeren een battle tegen team rood. “Ik ga radslagen doen”, had één van de meiden stoer voorgesteld.“Ik ben de dans nu alweer vergeten” zegt iemand nadat ze alles nog een laatste keer oefenden.

“Gaan jullie dansen?” vraagt een jongen uit de mediagroep. “Ja” antwoorden de meiden. Ze verzamelen in de zaal. Jan Gat leidt ze door Rotterdam en één voor één laten ze stukjes zien die ze hebben geoefend. “Hoe vatten jullie de dag samen als je één woord mag kiezen?” vraagt Jan Gat als ze allemaal klaar zijn. Waarop één van de leerlingen antwoord: “Samenwerken”

Het project ’Building010', waar de klas van dit CULverhaal aan heeft deelgenomen, was onderdeel van het Cultuurtraject Rotterdam van KCR. Klik hier voor alle projecten dit schooljaar.