‘Met deze spirit wil ik graag verder werken’

17 juli 2017

De afgelopen jaren begeleidde KCR scholen richting beter cultuuronderwijs. Cultuureducatie met kwaliteit, meer visie en een goed plan. Kortom, de school aan het roer! Hoe hebben de scholen dit ervaren? Het woord is aan de betrokkenen. Deze keer:  Bianca Los, leerkracht in groep 6 en Interne Cultuurcoördinator aan basisschool Het Spectrum in Rotterdam Nesselande.

 

door Jon Marree

 

foto Nesselande: Frans Schouwenburg (flickr)

 

 

Als Bianca Los drie jaar geleden leerkracht aan Het Spectrum wordt, treft ze naar haar eigen zeggen een school aan waarbij kunst en cultuur een ondergeschoven kindje is. Het team weet op het vlak van cultuuronderwijs eigenlijk niet goed wat het wil. Er wordt weinig gewerkt aan kennis van materialen en technieken. Er zijn ook geen doorgaande leerlijnen. Zelf heeft Bianca duidelijke affiniteit met kunst en cultuur. Op de pabo heeft ze dan ook de minor cultuuronderwijs gevolgd.

 

Ateliers

Al snel blijkt dat de school, die maar liefst 31 groepen telt, zich verder wil ontwikkelen, vooral op het gebied van onderwijs in 21ste eeuwse vaardigheden. Er wordt gebrainstormd over onderwijs in ateliervorm. Natuur en techniek, ICT, erfgoed, en kunst en cultuur komen hiervoor in aanmerking. In zes of zeven weken tijd met de leerlingen toewerken naar iets tastbaars, iets dat bij voorkeur ook gepresenteerd kan worden. Binnen deze context besluit Bianca in de zomer van 2016 om bij KCR de training Interne Cultuurcoördinator te gaan volgen. Dit ondanks haar pabo-minor.

 

‘Het gaat nu om een veel grotere school dan toen ik op de pabo zat’,  legt Bianca uit. ‘Ik had niet het idee dat ik mijn visie van toen in mijn ééntje op deze school kon uitvoeren. Bovendien had ik behoefte aan nieuwe ideeën. Aan iemand die met me meekijkt. Een goed plan voor een grote school vraagt een andere structuur. Het is gewoon ingewikkelder om zestig collega’s mee te krijgen.’ Om een beter idee te krijgen waar leerlingen en leerkrachten op haar school behoefte aan hebben als het gaat om cultuuronderwijs, organiseert ze samen met een collega een enquête. Niet omdat het een onderdeel van de ICC-training is, maar gewoon omdat ze het wil weten.

 

Meer diepgang

Bij de leerlingen blijkt onder meer behoefte aan meer muziekonderwijs. Haar collega’s zijn het daar mee eens, maar vinden het moeilijk om dit zelf in te vullen. Dit geldt niet voor degenen die een muziekinstrument spelen of goed noten kunnen lezen. Handvaardigheid en tekenen worden het meest gegeven. Drama en dans komen sporadisch aan bod. Bianca: ‘Maar belangrijkste vind ik toch wel dat zowel leerlingen als collega’s open blijken te staan voor meer diepgang op het gebied van cultuuronderwijs.’ De resultaten van haar enquête vormen de basis voor het cultuurplan dat ze als afsluiting van de ICC-training schrijft.

 

In dat plan beveelt ze de school aan om aan het programma Ateliers in school deel te nemen. Op een bijeenkomst van KCR heeft ze hiermee kennis gemaakt. Het programma is bedoeld om leerlingen met behulp van een gekozen kunstdiscipline onderzoekend te laten leren. ‘Daarbij zou ik kiezen voor het type atelier dat ook de leerkracht opleidt om onderzoekend leren in de klas toe te passen,’ aldus Bianca. ‘Het lijkt me mooi aansluiten bij de voorkeur die de school al heeft uitgesproken voor het werken in ateliervorm op andere gebieden. Maar tegelijkertijd weet ik niet of we er op dit moment al aan toe zijn. We zijn nog zoekende, en Ateliers in school vraagt een commitment voor minstens vier jaar. Bovendien is de inbedding tussen de andere ateliers nog niet duidelijk.’

 

Sparren en brainstormen

Over de ICC-training van KCR, die ze met goed gevolg heeft doorlopen, is ze positief. Bianca: ‘De opzet was heel flexibel. Er werd goed ruimte gemaakt voor onze leervragen en leerbehoeften. Veel deelnemers waren samen met een collega gekomen. Dat zag er goed uit, ze konden samen sparren en brainstormen. Zeker voor deelnemers vanuit grote scholen als de onze is het prettig om de training samen te doen. Ook een collega van me stroomde in, maar helaas moest ze om persoonlijke redenen voortijdig afhaken.’

 

In juni hield de school een lustrumviering. Een dag lang waren er workshops waarin de kinderen Italiaans konden leren, computers programmeren, voor dj spelen, en nog veel meer. Volgens Bianca was het een groot succes en bovendien een mooi voorproefje van het leren in ateliers. ‘Met deze spirit wil ik graag verder werken. Maar hoe we als school in de komende periode verdergaan, daar moeten we binnen de werkgroep 21ste eeuwse vaardigheden nog eens goed over praten.’ Voor zichzelf en haar missie ziet ze verdere begeleiding door KCR wel zitten. ‘Je hoeft ze maar te bellen en ze staan klaar om je te helpen. Het is echt een heel goede instelling. Wat mij betreft zouden ze zichzelf best wat meer mogen promoten.’