Kijkje in de keuken, deel IV: alle scholen zouden moeten samenwerken met KCR

06 oktober 2016

Het KCR biedt een kijkje in de keuken. Om inzicht te geven in wat het doet en hoe het daarbij te werk gaat. En natuurlijk: hoe klanten en stakeholders dit waarderen. In deze aflevering: Interne Cultuur Coördinator Carli Rivera van de Juliana van Stolbergschool vindt dat ‘eigenlijk alle scholen in Rotterdam met het KCR moeten gaan samenwerken’.


School: Juliana van Stolbergschool
Aantal leerlingen: 225
Aantal leerkrachten: 20
Aantal locaties: 2
Wijk: Liskwartier
Huidig cultuuronderwijs: Cultuurtraject Rotterdam

Wat deed KCR?
• Kennismakingsgesprek gevoerd, op initiatief van KCR
• Cursus voor Interne Cultuur Coördinator verzorgd (deelname door Carli Rivera)
• KCR-Schoolscan Cultuuronderwijs uitgevoerd, inclusief terugkoppeling richting het team
• Begeleiding en advies bij deelname aan het Cultuurtraject Rotterdam
• Vervolgactiviteiten: arrangement, bestaande uit begeleiding van het MT van de school bij visievorming op het vlak van cultuuronderwijs; inhoudelijke ondersteuning bij het organiseren van een studiedag over cultuuronderwijs voor het team; begeleiding bij het maken van een beleidsplan cultuuronderwijs

Hoe waardeert de klant dit?
Carli Rivera, Interne Cultuur Coördinator op de Juliana van Stolbergschool: ’Onze school staat in een wijk waarin de kinderen van huis uit weinig kunst en cultuur meekrijgen. Dat geeft ons een belangrijke taak, want kunst en cultuur vinden wij juist goed voor de ontwikkeling van kinderen. Cultuuronderwijs doet een beroep op alle zintuigen. Dat vormt een prima combinatie met cognitief onderwijs. Door afwisseling met bijvoorbeeld muziek of spel worden de cognitieve vakken als taal en rekenen beter opgepakt. Bovendien blijken kinderen vaak onvermoede talenten te hebben en het is heerlijk om te zien dat die benut worden.

De cursus Interne Cultuur Coördinator volgde ik bij het KCR. Het was leerzaam om met medecursisten van andere scholen ervaringen uit te wisselen. Dat verbreedt je perspectief: hoe doen zij het met de middelen en mogelijkheden die zij hebben? De begeleiding was goed op maat. Er werd telkens naar ieders afzonderlijke situatie gekeken. Geen panklare trucs en plannen, dus. Wel een reader, goed toepasbare informatie, en prikkelende vraagstellingen. De cursus zette mij aan het denken over de vraag waar ik naartoe wil met het cultuuronderwijs op onze school. Wat is belangrijk? Waar moeten we over vier jaar staan? Dat heeft uiteindelijk geleid tot een beter beeld. In ons beleidsplan, dat de afsluiting van de cursus vormt, ga ik ook structuur aanbrengen. Nu ik cultuurcoördinator ben, is mijn positie op school verstevigd. Ik ga over het cultuuronderwijs, dat is iedereen wel duidelijk, en ze weten me te vinden.

Toen de cursus begon, had ik eigenlijk geen idee hoe ons team tegenover cultuuronderwijs stond. Wat waren de persoonlijke interesses en de eigen talenten en bronnen? Dit veranderde toen het KCR op ons verzoek de KCR-Schoolscan Cultuuronderwijs deed. Er bleek veel draagvlak voor cultuuronderwijs binnen het team, maar veel collega’s zagen ook problemen. Ze beschouwden cultuuronderwijs als iets extra’s dat er ook nog bij gedaan moest worden. Dat beeld is inmiddels voorzichtig aan het kantelen.

Als uitvloeisel van de Schoolscan gaan we op beleidsniveau onze visie uitwerken. Ook hebben we een werkgroep gestart, met daarin enthousiaste collega’s. Die groep zorgt voor een praktische invulling van onze visie. Gewoon, in de dagelijkse praktijk kleine stapjes nemen. We willen meer structuur in ons cultuuronderwijs. Het KCR help met dit alles. Ook zetten ze ons op het spoor om meer gebruik te maken van de kunst en cultuur bij ons in de wijk. Dat is laagdrempelig, je hoeft niet meteen naar De Doelen. Ik heb regelmatig contact met het KCR. Als ik aangeef dat ik iets graag wil, dan helpen zij graag. Ze zijn mijn vraagbaak en sparringpartner. Onze directeur zei: “Eigenlijk zou iedere school in Rotterdam met het KCR moeten samenwerken.” Kijk, daar ben ik het nou helemaal mee eens.’