Ik ben een kind - Romano Haynes

09 juni 2016

De middag werd afgesloten door Romano Haynes die zich had laten inspireren door wat er die middag had plaats gevonden. Hij heeft dit gevat in een gedicht, dat je hier kunt lezen.

Ik ben een kind
We gaan van start
En opeens gaat de telefoon van de technicus af
Hallo..
“we doen het toch zonder microfoon, bedankt. Doeeeeeiiiii”

Ik ben een kind
Hoe moet ik overleven in de deze concrete jungle
Is al snel de vraag
Het is zo snel gegaan

Het begon onderwater
Ik moest huilen
Ik ging kruipen
Ik was helemaal vrij
Maar ik moest opschieten

Nog voor ik kon (ademhaling)
Had ik een naam
En moest ik een God kiezen
Ik moest opschieten

Opgroeien
Zaadje van de toekomst
Je wordt beïnvloed door je omgeving
Van jongs af aan al blootgesteld aan dingen die je eigenlijk niet zou moeten zien
Bevatten lukt nog niet
Verwachtingen, hokjes, kaders
Zijn blokkades voor de stroom van fantasie

Onderdruk de kunstenaar niet
Steek haar niet onder stoelen of banken
Geef haar wat te doen op de planken
Laat ze schijnen, nieuwe hoogtes bereiken
Want kunstenaars dat zijn ze

Hij of zij belichaamt de energie van nieuw leven
Geef hem ruimte om te zijn
Ja, maar hij stuitert heel de tijd
Wanneer zelfexpressie positief gestimuleerd wordt
Reikt talent verder dan angst
En wanneer men niet bang is
Is er niks om te vrezen

Nou laat hem zien dat God in zijn hand zit als hij tekent
Schildert, schrijft

Maar jullie zijn goed bezig
Komen samen
Hier, de ideale plek om onderwerpen als deze heilig te maken
Eindelijk bereiken onze gebeden de 2e kamer
En nu zijn we op zoek naar nieuwe verbindingen, manieren
In deze constant bewegende stad
Blijf niet stilstaan in oude patronen
Blijf bewegen, wees relevant
Leer elkaars taal spreken
Zo ontstaat er een betere balans

Ik hoor zoveel goede ideeën
Volgens mij moeten wij wat meer uitproberen
Net als je eerste zoen
Je wist ook niet hoe het moest
Maar je ging uitproberen
Wilde tong
Vreemde lippen

Of zijn we nog te vroeg
Gaan we niet te snel
Is de praktijk er klaar voor
Zijn we vakoverstijgend
Het belangrijkste is
We zijn er
En we blijven
Soms met een groot verschil
Maar altijd met een open bril


Romano Haynes.

Foto: Renata Szostek.